Laird Evert G. Davelaar (1958), telg uit een oud Veenendaals geslacht, is te typeren als een bevlogen journalist, schrijver, musicus, autoliefhebber, francofiel en levensgenieter. Met gepaste trots voert hij de titel 'Laird of Lochaber' met het bijbehorende heraldische wapen. “Het past bij mij, zo'n oude, adellijke titel. Een stukje traditie. Ik houd van klassiek en traditie, maar ga ondanks dat wel met mijn tijd mee,” zegt hij.

Na zijn opleiding werkte Evert G. Davelaar jarenlang in diverse functies in de autobranche. Een bewuste keuze, want liefde voor auto's zat hem altijd al in het bloed. Als kind bouwde hij zijn eerste 'auto' van een zeepkist en een kinderwagenonderstel. Maar uiteindelijk kwam hij terecht in het vak dat zijn hart heeft, dat van schrijver/journalist. Hij volgde een journalistieke opleiding en trad na een periode als freelancer in dienst van uitgeverij Wegener, waar hij bijna achttien jaar zou blijven. Eind 2007 besloot hij met twintig jaar ervaring als journalist en schrijver zijn grenzen te verleggen en een eigen mediabureau te beginnen: Evert Davelaar Mediaservice. “Vroeger ging je overal zelf op af, maar als eindredacteur zat ik hele dagen achter m'n bureau. Ik wilde weer met m'n voeten in het bluswater staan. Onder de mensen komen. Nieuws jagen, maar ook reclameteksten schrijven, waar je al je creativiteit in kwijt kunt. Schrijven is uiteindelijk mijn vak.”

Dat een van zijn specialisaties auto's betreft, is niet verwonderlijk. Zijn liefde voor auto's en de klassieke auto in het bijzonder, gekoppeld aan zijn grote interesse voor nieuwe ontwikkelingen op technisch gebied, zorgen ervoor dat hij de autowereld als geen ander kent en er dus met kennis van zaken over kan schrijven. “Geen standaard teksten over techniek, maar teksten die toegankelijk zijn voor iedereen. Dat is uiteindelijk ook in het belang van de opdrachtgever. Teksten moeten leesbaar zijn voor een zo breed mogelijk publiek.”

Daarnaast schudt Evert G. Davelaar ook allerhande teksten uit z'n mouw voor advertorials, reclameteksten of –slogans, teksten voor websites en journalistieke bijdragen. Dat komt vooral door zijn brede interesse. “Of het nu gaat om een modezaak, een makelaardij of een fabriek die een technisch geavanceerd product maakt, het gaat erom je te verdiepen in wat de opdrachtgever wil en om je daarin in te leven.”

Een drukke werkdag sluit hij graag af met een goede pijp tabak of een goede sigaar en een goed glas wijn. “Die tijd gebruik ik vaak om een beetje te resumeren. Om op nieuwe ideeën te komen. Ik ben niet zo matineus, meer een avondmens. De beste ideeën ontstaan bij mij dan ook vaak laat op de avond, als het jachtige leven van alledag voorbij is. Of op een stille avond in de tuin in Frankrijk,  met op de achtergrond alleen het geluid van een zacht ruisend riviertje dat de stilte doorbreekt. Rust werkt positief op creativiteit, zowel wat schrijven betreft als op het gebied van muziek.” 

Laird of Lochaber

De titel 'Laird' is een oude, Schotse adellijke titel, die gelijk staat aan die van 'Lord', de officiële aanspreektitel. Het is een uitvloeisel van het recht als (deel)eigenaar op een bepaald landgoed. Evert G. Davelaar is gerechtigd de titel 'Laird of Lochaber' te voeren, als deeleigenaar van een gelijknamig landgoed in het westen van Schotland, waarvan de historie teruggaat tot de twaalfde eeuw. Hij besloot op een gegeven moment zijn titel ook te gaan voeren. “Het is een stuk traditie, het tilt je uit boven de massa. Jezelf onderscheiden vind ik heel belangrijk, niet alleen privé, maar ook in mijn werk. Elke tekst moet zich onderscheiden van andere. Dan valt het op.”

Musicus

Al sinds zijn jeugd is Laird Evert G. Davelaar bezig met iets anders dat zijn hart heeft: de muziek. Als amateur-kerkmusicus is hij actief als organist op vier verschillende plaatsen en dat al meer dan dertig jaar. “Creativiteit speelt een grote rol in mijn leven. De muziek hoort daar zeker bij. Kerk- en orgelmuziek oubollig? Vergeet het maar. Er zit zoveel in opgesloten.” Muziek is voor hem ontspanning, een uitlaatklep. “In muziek kun je gevoel kwijt. Als ik achter een orgel stap, vervaagt alles om mij heen en is er alleen nog maar de muziek. Heerlijk om je één te voelen met zo'n enorm instrument als een kerkorgel. Je kunt het laten treuren, maar ook laten juichen en jubelen. Aan de hand van wat je speelt, of afhankelijk van wat je stemming zelf is op dat moment.”

Voor Evert G. Davelaar gaat de muziek over kerkmuren heen. “Muziek is oecumenisch. Natuurlijk heeft elke kerk z'n eigen muziektraditie, maar muziek gebruiken ze allemaal. De muziek heeft mij ook geleerd oecumenisch te denken: niet Katholiek, niet protestant, maar muzikaal.”

Dit betekent niet dat hij niet kan genieten van andere soorten muziek. “Integendeel. Franse chansons bijvoorbeeld, heerlijk om naar te luisteren. Of muziek uit de jaren zeventig. Een keertje een cd van Abba opzetten, heerlijk.”

Francofiel

“Eigenlijk ben ik in het verkeerde land geboren,” is een van de gevleugelde uitspraken van Laird Evert G. Davelaar. “Ik had een Fransman moeten zijn.”

Zijn bijzondere interesse in het land brengt hem regelmatig in de Franse Picardie, een landstreek vlak boven Parijs, waar hij over een bescheiden huisje beschikt. “Veel Nederlanders rijden er vol gas doorheen, op weg naar het zuiden. Ik ben er ooit verliefd op geraakt en gebleven. La Picardie is zo mooi. Bossen, heuvels, uitgestrekte meren, slaperige dorpjes, prachtige kastelen en schitterende kathedralen, met die van Amiens als onbetwist hoogtepunt. La Picardie heeft al het mooie van Frankrijk in zich.”

De Franse taal en cultuur hebben een enorme invloed gehad op zijn leven. “De Franse taal is prachtig. De cultuur is veel rijker dan bijvoorbeeld de Nederlandse en staat bol van allerlei tradities. Maar tegelijkertijd is het moderne Frankrijk innovatief en creatief. Als je daar je hoofd boven het maaiveld uitsteekt, wordt het niet, zoals in Nederland vaak gebeurd, afgehakt. Integendeel, het wordt meestal erg gewaardeerd.”

Ook de Franse mentaliteit spreekt hem aan. “Fransen zijn levensgenieters, die tegelijkertijd heel hard en serieus kunnen werken. Ze nemen de tijd voor een goede maaltijd. Tussen twaalf en twee hoef je bijna nergens in Frankrijk aan te kloppen bij een bedrijf. Dan is het lunchtijd. Tijd voor jezelf, maar ook om te praten met collega's en anderen. Het diner 's avonds is een uitgebreid samenzijn van het gezin. Eerlijk is eerlijk, zoiets komen we in Nederland toch tekort in onze vierentwintiguurs-maatschappij.” Overigens kan iedereen ook tijdens lunchtijd terecht bij Evert Davelaar en Evert Davelaar Mediaservice. “Natuurlijk. We wonen en werken immers in Nederland. Klantvriendelijkheid staat hoog in mijn vaandel. 's Lands wijs, 's lands eer.”